چند جمله از کتاب “هنر همچون درمان ” اثر الن دو باتن

پیش نوشت :

این کتاب را مدت ها پیش خواندم و لذت بردم. یکی دو جمله را در ادامه از این کتاب آورده ام.

صفحه 30 :

“… از ما نمی خواهد شاد باشیم. به ما می گوید اندوه را در قرار داد زندگی نوشته اند.”

این نوشته ارتباط تنگاتنگی با این نوشته از الخو کارپانتیه دارد که در  متمم منتشر شده.  بویژه آنجا که می گوید :

“(انسان)همچنان می‌تواند  زیبایی را در دل بدبختی‌هایش ببیند؛”

 

صفحه 37 :

“هنر می تواند ما را با دوزهایی غلیظی از حالت هایی که فاقدشان هستیم در تماس قرار دهد و بنابر این قدری تعادل را به خود درونمان بازگرداند”

 

 

 

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *