فداکاری ، هدف آرمانی، کیفیت خواب

در نوشته های قبلی بخش هایی از کتاب بازی بی نهایت ، نوشته سایمون سینک را مرور کردم . در این نوشته قصد دارم ، چند نکته دیگر از این کتاب را بازنویسی کنم.

فداکاری برای رسیدن به یک چیز:

در این کتاب اینگونه ذکر میشود که گاهی برای رسیدن به یک هدف والا باید فداکاری نمود. برای مثال رد کردن یک شغل با درآمد و مزایای بهتر و ادامه کار در همین سازمان کنونی تان، یا سفرهای طولانی و متوالی و پست سر هم. این قسمت را که می خوانم یاد استاد موسیقی ام (استاد علی بهرامی فرد) می افتم که در زمان نوشته این متن (سال ۱۴۰۰) بیش از ۱۰ سال است که هر هفته از تهران به شیراز سفر میکند و اندوختهه های خودش را در کلاس های موسیقایی در اختیار علاقه مندان قرار می دهد.

آن یک چیز هدف آرمانی است:

در مورد اهداف آرمانی اینگونه ذکر می شود که “شاید برخی از روزها از کارمان راضی باشیم ، اما هیچگاه عاشق شغلمان نمی شویم. اما اگر برای یک سازمان با اهداف آرمانی کار کنیم، امکان دارد برخی روزها از کارمان راضی نباشیم، اما همواره عاشق شغلمان خواهیم بود.” یا مثال دیگر اینکه زمان هایی وجود دارد که ما ساعت ها کوه پیمایی می کنیم و لذتی هم در مسیر نمیبریم ، اما می دانیم که در روی قله یک حس و حال خوب برای ما آماده شده که به محض رسیدن به قله آن حس و حال در بدن ما جاری خواهد شد و تا حد اقل یک هفته این حس و حال خوب را خواهیم داشت. نوشتن را همواره دوست داشته ام. برای مثاا در همین جملات قبل فهمیدم که چرا کوه نوردی لذت بخش است. به چیزی پی بردم که در هنگام نوشتن ممکن بود . و در فکر کردن محض ممکن بود به ذهنم نرسد.

چرایی کار:

در این کتاب به دلیل و چرایی کار نیز اشاره می شود. شاید بدانید که سایمون سینک کتابی هم در مورد چرایی کار دارد به نام : .start with why

اینکه ما دلیل و چرایی هر یک از کارهایمان را بدانیم ، خیلی مهم است. بدانیم و یا حداقل در مورد چرایی انجام فعالیتها از خود سوال بپرسیم. مثلا در مورد خواب ممکن است این سوال ها را از خود بپرسیم:

  • چرا می خوابیم ؟ برای اینکه بدنمان به استراحت نیاز دارد
  • چقدر بخوابیم؟ آیا بدن من هم به ۸ ساعت خواب نیاز دارد یا ممکن است کمتر یا بیشتر نیاز داشته باشم؟
  • آیا با توجه به کوتاه بودن فرصت زندگی می توان بدن را طوری پرورش داد که کمتر خوابید ؟(قدرت عادت)
  • چه کارهایی را می توان انجام داد که کیفیت خواب را افزایش داد؟ برای مثال یک ساعت قبل از کار با ابزار های دیجیتال دارای صفحه نورانی استفاده نکنیم. نوع خوراکی های مصرف شده قبل از خواب را کنترل کردن (آرام بخش باشد ، دارای کافئین نباشد و …)
  • اگر نصف شب بیدار شدیم و خوابمان نبرد چکار کنیم که وقتمان تلف نشود و بتوانیم بخوابیم.

ممکن است این سوال پیش آید که چرا این همه وسواس برای خواب به خرج باید داد؟ در جواب می توان گفت که خواب اهمیت زیادی دارد . چون اگر خواب به اندازه و با کیفیت باشد ، کیفیت سایر کارهای ما در طول روز نیز تعیین می شود. این را در بعضی از روزهای کاری شرکت متوجه می شوم که کیفیت خواب چه تاثیری در کیفیت زندگی در طول روز دارد.

بگذریم از اینکه علاوه بر اهمیت خواب در کیفیت زندگی در طول روز ، موضوع مدیریت کردن کمیت و کیفیت خواب خود باعث پرورش مهارت (بهبود کیفیت زندگی ) می شود. یعنی همین که آدم دوست دارد و تلاش می کند که یک سوم از عمر خود را (کل زمان خواب در عمر یک آدم یک سوم عمر اوست) را خوب مدیریت کند ، بی شک بعد از مدتی ممکن است به خود بگوید ، حالا که دارم بر قسمتی از عمر خود که اختیاری در آن ندارم (عدم قدرت ختیار در خواب) پس چرا در دو سوم زمان باقی مانده در روز (و در بلند مدت در عمر) خود مدیریت اصولی را بکار نبرم.

.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *